کمک در برابر خشونت خانگی در ایران می‌تواند شامل مداخله پلیس، مراقبت پزشکی، مددکاری اجتماعی و معرفی به خدمات حمایتی باشد. اگر اکنون خطر فوری وجود دارد، با پلیس ۱۱۰ تماس بگیرید. برای فوریت پزشکی، شماره ۱۱۵ است. برای گزارش خشونت خانوادگی یا کودک‌آزاری و درخواست حمایت اجتماعی، اورژانس اجتماعی ۱۲۳ مطرح است. این راهنما درباره ایران است. اگر در کشور دیگری هستید، از خدمات همان کشور استفاده کنید؛ فارسی بودن یک صفحه، محل حضور شما را مشخص نمی‌کند.
برای درخواست کمک لازم نیست به فرد دیگر برچسب خودشیفتگی بزنید یا اختلال شخصیتی او را اثبات کنید. رفتار مشخص را توضیح دهید: تهدید، کتک زدن، اجبار جنسی، کنترل پول، تعقیب یا جلوگیری از خروج. آنچه رخ می‌دهد و میزان خطر فعلی اهمیت دارد. خرید کتاب شرط استفاده از خدمات معرفی‌شده نیست. مطالعه می‌تواند اطلاعات بدهد، اما جای اقدام فوری، معاینه پزشک یا مشاوره حقوقی متناسب با پرونده شما را نمی‌گیرد.
خطر فوری: پلیس ۱۱۰
در اطلاعات رسمی شماره‌های اضطراری ایران، ۱۱۰ برای پلیس و ۱۱۵ برای آمبولانس درج شده است. هنگام تماس ابتدا بگویید کجا هستید و همین حالا چه اتفاقی می‌افتد. وجود کودک، فرد زخمی یا سلاح را بیان کنید و بگویید شخص تهدیدکننده هنوز آنجاست یا نه. به پرسش‌های اپراتور پاسخ دهید و راهنمایی‌ها را دنبال کنید. آدرس دقیق و خطر جاری از شرح کامل تاریخ رابطه فوری‌تر است.
Complete Narcissism Release — PDF book
اگر بدون افزایش خطر ممکن است، به جای امن‌تری بروید. تلاش نکنید به‌تنهایی فرد خشونت‌ورز را نگه دارید یا سلاح را از او بگیرید. خروج را برای عکس گرفتن، جمع‌آوری مدرک یا برداشتن وسایل عقب نیندازید. اگر قبلاً کمک خواسته‌اید ولی تهدید تازه‌ای ایجاد شده، دوباره وضعیت را گزارش کنید. داشتن وقت مشاوره برای روز بعد، پاسخ مناسبی به حمله‌ای که همین حالا ادامه دارد نیست. تغییر شرایط را روشن توضیح دهید تا نیاز فوری مشخص باشد.
اورژانس اجتماعی ۱۲۳ چه نقشی دارد؟
معرفی رسمی سازمان بهزیستی از اورژانس اجتماعی، همسران و کودکان آزار‌دیده و افراد درگیر خشونت خانوادگی را در میان گروه‌های مورد حمایت قرار می‌دهد. شماره تماس ۱۲۳ است. این خدمت برای مداخله اجتماعی، بررسی نیاز و معرفی به حمایت مناسب به کار می‌رود. اطلاعات جاری کمیساریای عالی پناهندگان نیز فعالیت رایگان و شبانه‌روزی خط ملی اورژانس اجتماعی را تأیید می‌کند. این نقش با اعزام فوری پلیس یا آمبولانس یکسان نیست.
در تماس می‌توانید بگویید چه نوع خشونتی رخ داده، کودکی درگیر هست یا نه و چه چیزی در اولویت است: جای امن، مددکار، حمایت روانی یا مسیر دریافت مشاوره حقوقی. لازم نیست همه تصمیم‌ها را از قبل گرفته باشید. جمله‌ای مانند «در خانه می‌ترسم و می‌خواهم بدانم چه کمکی می‌توانم بگیرم» می‌تواند شروع گفتگو باشد. اگر امکان صحبت طولانی ندارید یا کسی ممکن است بشنود، همان ابتدا این محدودیت را توضیح دهید.
بهزیستی در توضیح خود به ثبت تماس‌ها اشاره کرده است. بنابراین این راهنما وعده تماس کاملاً ناشناس یا بدون ثبت نمی‌دهد. درباره اطلاعات لازم، شیوه نگهداری و موارد ارجاع به نهادهای دیگر از مسئول خدمت بپرسید. مشخص کنید آیا تماس مجدد یا گذاشتن پیام برای شما امن است. این موضوع با دیده شدن سابقه تماس روی تلفن فرق دارد؛ حتی یک خدمت محرمانه نیز نمی‌تواند به‌جای شما امنیت دستگاه مشترک را تضمین کند.
اگر کودک در معرض آزار است
صفحه کمیساریای عالی پناهندگان برای افراد زیر ۱۸ سال در ایران، برای گزارش آسیب و آزار به ۱۲۳ ارجاع می‌دهد. کودک می‌تواند درباره آنچه برایش اتفاق افتاده یا از آن می‌ترسد صحبت کند. بزرگسال نگران نیز می‌تواند موضوع را مطرح کند. کودک لازم نیست اصطلاح حقوقی بلد باشد یا همه اتفاق‌ها را به ترتیب کامل تعریف کند تا درخواست حمایت قابل طرح باشد.
از کودک نخواهید حمله را فیلم بگیرد، میان بزرگسالان بایستد یا پیام شما را به فرد خشونت‌ورز برساند. بدون سرزنش گوش دهید و برای محافظت او از متخصص کمک بگیرید. اگر ممکن است برای حفظ امنیت لازم باشد نهاد دیگری درگیر شود، قول پنهان‌کاری مطلق ندهید. خطر فوری را به پلیس و نیاز پزشکی فوری را به اورژانس اطلاع دهید. درخواست حمایت اجتماعی نباید باعث شود اقدام ضروری برای جان و سلامت کودک به تأخیر بیفتد.
کدام شماره برای کدام نیاز؟
| وضعیت | تماس نخست |
|---|---|
| حمله یا تهدید فوری و نیاز به پلیس | ۱۱۰ |
| فوریت پزشکی و نیاز به آمبولانس | ۱۱۵ |
| گزارش خشونت خانوادگی و درخواست حمایت اجتماعی | ۱۲۳ |
| گزارش کودک‌آزاری و درخواست کمک حمایتی | ۱۲۳؛ در خطر فوری، خدمات اضطراری نیز لازم است |
| جای امن و حمایت محلی | مددکار یا خدمت تخصصی مربوط، با تأیید پذیرش و امکانات |
جای امن و خدمات محلی
اگر نمی‌توانید با امنیت در خانه بمانید، این موضوع را در ابتدای گفتگو بیان کنید. درباره مرکز مناسب، امکان پذیرش، ظرفیت فعلی و نحوه رفتن بپرسید. نام یک مرکز در اینترنت به معنای وجود تخت خالی در هر ساعت نیست. پیش از مراجعه تأیید بگیرید و از نشانی قدیمی بدون هماهنگی استفاده نکنید. همراه داشتن کودک، داروی ضروری، نیاز حرکتی یا زبانی را نیز توضیح دهید تا پیشنهاد با شرایط واقعی شما سازگار باشد.
اگر فرد دیگری مدارک یا پول شما را نگه داشته، این مانع را به مددکار بگویید. درخواست کمک را تا زمان پس گرفتن همه مدارک عقب نیندازید. بپرسید کدام مدرک را می‌توان بعداً ارائه کرد و چه کسی درباره بازیابی آن راهنمایی می‌کند. برای برداشتن کاغذ یا لباس به‌تنهایی به محل خطرناک برنگردید. نشانی محل امن و برنامه رفتن را در اختیار کسانی نگذارید که ممکن است آن را به شخص تهدیدکننده منتقل کنند. درباره رفت‌وآمد، برنامه‌ای متناسب با میزان خطر تنظیم کنید.
سلامت و مستندسازی
پس از حمله، اگر جراحت، درد یا نشانه نگران‌کننده دارید، به خدمات پزشکی مراجعه کنید. توضیح دهید آسیب چگونه ایجاد شده و بپرسید نتیجه معاینه چگونه ثبت می‌شود. درمان فوری را برای جمع کردن شواهد یا تصمیم درباره شکایت عقب نیندازید. اگر بدون خطر ممکن است، مدارک پزشکی و اطلاعات مراجعه‌های قبلی را برای مشاوره بعدی نگه دارید. سلامت شما نباید وابسته به کامل بودن پوشه مدارک شود. در فوریت پزشکی از شماره ۱۱۵ کمک بخواهید.
مسائل سلامت، مسکن و حقوقی ممکن است توسط خدمات متفاوتی بررسی شوند. نیازهای مهم را یکجا با مسئول حمایت مطرح کنید و بپرسید کدام کار باید زودتر انجام شود. در پایان تماس، یک گام مشخص را روشن کنید: با چه کسی ارتباط می‌گیرید، چه چیزی لازم است و پاسخ را چگونه دریافت خواهید کرد. اگر به سازمان دیگری ارجاع می‌شوید، نام و راه تماس دقیق بخواهید. همچنین بدانید آیا باید خودتان تماس بگیرید یا معرفی‌نامه‌ای لازم است.
سؤال‌های حقوقی را متناسب با ایران مطرح کنید
با فرد دارای صلاحیت درباره وضعیت فرزندان، محل زندگی، حمایت مالی، مدارک و مراحل قانونی مشورت کنید. بپرسید چه حمایت رایگانی وجود دارد و شرایط آن چیست. از یک مقاله درباره کشور دیگر، حق یا روند قضایی یکسان برای ایران نتیجه نگیرید. این راهنما تصمیم دادگاه، پذیرش مرکز یا نتیجه خاصی را تضمین نمی‌کند. پیش از امضای سندی که متوجه آن نیستید، توضیح بخواهید و درباره مهلت‌ها و پیامدهای عملی سؤال کنید.
اگر پناهنده، پناه‌جو یا تبعه کشور دیگری هستید، شرایط خدمات را از مرجع مربوط به وضعیت خود بررسی کنید. صفحه کمک کمیساریا درباره گروه‌های مشخصی از افراد آواره اطلاعات می‌دهد؛ این به معنای تضمین همه خدمات برای هر شخص نیست. می‌توانید درباره مسیر مناسب و مدارک مورد نیاز سؤال کنید. اگر سند یا تصمیم قبلی دارید، نحوه استفاده از آن و مرجع پیگیری تهدید جدید را روشن کنید. وجود یک پرونده قبلی، نیاز به گزارش خطر تازه را از بین نمی‌برد.
ارتباط امن و کمک اطرافیان
اگر تلفن، موقعیت مکانی یا حساب‌های مشترک کنترل می‌شوند، در صورت امکان از دستگاه امن‌تری استفاده کنید. مرور خصوصی همه ردپاها را پنهان نمی‌کند و برنامه نظارت را متوقف نمی‌سازد. اعلان‌ها، تاریخچه تماس و داده همگام‌شده ممکن است دیده شوند. تغییر ناگهانی رمز یا پاک کردن سابقه نیز می‌تواند حساسیت ایجاد کند. با مسئول حمایت درباره راه امن پاسخ دادن توافق کنید. مشخص کنید آیا گذاشتن پیام صوتی یا نوشتاری مجاز و امن است، نه اینکه آن را بدیهی فرض کنید.
اگر به شخص دیگری کمک می‌کنید، پیشنهاد مشخص بدهید: تلفن، رفت‌وآمد، همراهی در مراجعه یا نگهداری امن مدارک. از طرف او با فرد خشونت‌ورز درگیر نشوید و برنامه‌ها را بدون رضایت فاش نکنید. کمک را به جدایی فوری مشروط نکنید. برای یافتن خدمت در کشور دیگر، در فهرست بین‌المللی NO MORE محل واقعی حضور را انتخاب کنید. مطالب بیشتر در بخش فارسی سایت موجود است. تماس‌ها در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ بررسی شده‌اند؛ شرایط فعلی پذیرش را پیش از مراجعه تأیید کنید.
Complete Narcissism Release — PDF book
A personal workbook about your voice, boundaries and relationship with yourself. Explore the contents and available languages.