Дапамога пры хатнім гвалце ў Беларусі: куды звяртацца

Дапамога пры хатнім гвалце ў Беларусі залежыць ад таго, што патрэбна зараз: спыніць непасрэдную пагрозу, атрымаць медыцынскую дапамогу, знайсці часовы прытулак ці разабрацца ў прававых магчымасцях. Не трэба спачатку даказваць, што партнёр або сваяк мае пэўны псіхіятрычны дыягназ. Важныя канкрэтныя дзеянні: пагрозы, збіццё, прымус, ізаляцыя ці кантроль над грашыма. Гэтая старонка прызначаная для чалавека, які знаходзіцца ў Беларусі. Калі вы жывяце ў іншай краіне, карыстайцеся яе мясцовымі службамі, нават калі чытаеце па-беларуску.

Непасрэдная небяспека: 102 і 103

Калі адбываецца напад, ёсць пагроза жыццю або патрабуецца неадкладнае ўмяшанне міліцыі, тэлефануйце 102. Для хуткай медыцынскай дапамогі — 103. Гэтыя нумары пазначаныя ў актуальнай інфармацыі аўстралійскага ўрада пра Беларусь. Кансультацыя сацыяльнага работніка не замяняе экстраны выклік. Не чакайце працоўнага часу сацыяльнага цэнтра, калі пагроза існуе зараз. У пачатку размовы назавіце месца і скажыце, якая дапамога патрэбная.

Паведаміце горад, раён, адрас і блізкі арыенцір, калі ён патрэбны. Скажыце, ці ёсць параненыя, дзеці і ці знаходзіцца чалавек, які пагражае, побач. Калі зваротны званок можа выдаць ваш зварот, папярэдзьце пра гэта. Каб папрасіць дапамогі, не абавязкова адразу расказаць усю гісторыю без памылак. Пасля звароту ўдакладніце, як даведацца пра далейшыя дзеянні і які нумар або пацвярджэнне рэгістрацыі можна атрымаць. Не лічыце адзін званок гарантыяй пэўнага выніку справы.

Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання

Для сацыяльнай падтрымкі і пытанняў часовага прытулку звяртайцеся ў тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва — ТЦСАН — у сваім раёне або ў месцы звароту. Прасіце злучыць з аддзяленнем падтрымкі ў крызіснай сітуацыі або са спецыялістам, які працуе з пацярпелымі ад хатняга гвалту. Удакладняйце актуальны кантакт праз афіцыйную старонку мясцовага цэнтра ці органа сацыяльнай абароны. Састарэлы агульны спіс грамадскіх арганізацый не з’яўляецца пацвярджэннем, што іх лініі працуюць сёння.

Можна пачаць так: «Я знаходжуся ў … і не адчуваю сябе ў бяспецы дома. Мне патрэбная інфармацыя пра падтрымку і магчымасць часовага прытулку». Скажыце, ці ёсць дзеці, патрэба ў леках, абмежаванні руху або іншыя патрэбы. Перад паездкай даведайцеся пра час прыёму, неабходнасць запісу і дакументы. Калі дакументы засталіся ў небяспечным месцы, скажыце гэта; не вяртайцеся па іх толькі таму, што мяркуеце, нібы без іх ніхто не пагаворыць.

Крызісны пакой: што ўдакладніць перад засяленнем

Крызісны пакой — форма часовага прытулку пры сацыяльнай службе. Міністэрства працы і сацыяльнай абароны апісвае бясплатнае кругласутачнае засяленне і магчымасць звяртацца не толькі паводле рэгістрацыі. Аднак наяўнасць такой паслугі не гарантуе свабоднае месца ў канкрэтным цэнтры сёння. Трэба ўдакладніць прыём, умовы пражывання, тэрмін, размяшчэнне дзяцей і бяспечны спосаб прыезду. Не публікуйце адрас абароненага месца і не паведамляйце яго чалавеку, які пагражае.

ТЦСАН Заводскага раёна Мінска тлумачыць, што з дарослым заключаецца дагавор, дзе вызначаюць умовы і тэрмін пражывання. Дзеці могуць знаходзіцца разам з бацькам або маці, якія адказваюць за догляд. Пры адсутнасці дакументаў апісаная магчымасць засялення з наступным іх аднаўленнем. Перад прыездам абмяркуйце сваю сітуацыю з цэнтрам, уключаючы тое, якія асабістыя звесткі патрэбныя. Прытулак нельга прадстаўляць як цалкам ананімную паслугу без запісаў.

Асобна спытайце пра харчаванне, лекі, сродкі гігіены і дарогу. Умовы фінансавання гэтых патрэбаў могуць адрознівацца; бясплатны прытулак не азначае аўтаматычную аплату ўсіх выдаткаў. Неабходнасць самастойнага абслугоўвання і вашыя магчымасці варта абмеркаваць загадзя. Калі ёсць інваліднасць або патрэба ў дапамозе з перамяшчэннем, паведаміце гэта пры першым кантакце. Не мяркуйце, што кожнае памяшканне мае аднолькавую даступнасць або аднолькавую каманду спецыялістаў.

Кантакты Мінска: толькі гарадская сфера дзеяння

Мінскі гарадскі цэнтр сацыяльнага абслугоўвання сям’і і дзяцей пазначае +375 17 317-32-32 і +375 17 318-32-32 як тэлефоны для запісу на кансультацыю. Гэта гарадскі цэнтр, а не адзіная экстраная лінія для ўсёй Беларусі. Яго раздзел пра прафілактыку хатняга гвалту дапамагае знайсці інфармацыю пра падтрымку. Час канкрэтнага спецыяліста і ўмовы асабістага прыёму трэба ўдакладніць. Не пераносіце расклад адміністрацыі на ўсе паслугі.

Мінскі кантакт-цэнтр дзяржаўных сацыяльных паслуг 139 працуе з панядзелка па пятніцу 08:00–20:00. Ён дапамагае арыентавацца ў гарадскіх сацыяльных паслугах і не замяняе 102 ці 103. Для прыкладу раённага кантакту: ТЦСАН Заводскага раёна публікуе +375 17 304-01-74 і +375 17 270-03-54. Гэта кантакты канкрэтнай установы ў Мінску; чалавеку з іншага рэгіёна патрэбна мясцовая служба або ўзгодненае накіраванне.

Калі гвалт датычыцца дзіцяці

Пры непасрэднай пагрозе дзіцяці звяртайцеся па экстраную дапамогу і выразна скажыце пра дзіця. Для наступных дзеянняў прасіце сацыяльнага работніка патлумачыць мясцовы шлях абароны і ўдзел адпаведных органаў. Не прымушайце дзіця спыняць нападніка, перадаваць яму паведамленні або збіраць доказы. Калі яно расказвае пра здарэнне, слухайце без абвінавачванняў і не патрабуйце шматразова паўтараць падрабязнасці. Абмеркуйце з прафесіяналам, якія звесткі неабходна перадаць дзеля абароны.

Пытанні месца жыхарства дзіцяці, апекі, разводу або выезду праз мяжу патрабуюць юрыдычнай парады, якая адпавядае заканадаўству Беларусі і вашым абставінам. Інструкцыі з замежнага сайта не даюць аўтаматычнага права на пэўныя дзеянні. Не абяцайце дзіцяці абсалютную таямніцу, калі для яго бяспекі можа спатрэбіцца ўдзел спецыялістаў. Папярэдне спытайце службу пра парадак інфармавання і наступствы для сям’і.

Медыцынская дапамога, дакументы і прававыя пытанні

Калі ёсць траўма або непакоіць стан здароўя, звярніцеся да медыцынскага работніка. Калі бяспечна, растлумачце сувязь пашкоджанняў з гвалтам. Спытайце пра запіс у медыцынскай дакументацыі, копіі і парадак перадачы інфармацыі. Не адкладайце дапамогу да таго часу, пакуль назбіраеце ўсе фота ці паведамленні. Збіранне доказаў не павінна патрабаваць новай рызыкі. Даты здарэнняў і ўжо наяўныя дакументы можна захоўваць толькі там, дзе гэта не пагражае вашай бяспецы.

Пра законнасць аўдыязапісу, выкарыстанне паведамленняў, ахоўныя меры і падачу заявы спытайце юрыста або кампетэнтную службу. Не стварайце новую сварку дзеля запісу пагрозы. Удакладніце, якія дакументы патрэбныя менавіта для вашага кроку, ці ёсць плата і хто будзе весці справу далей. Не падпісвайце незразумелы тэкст без просьбы растлумачыць яго змест. Ні кансультацыя, ні зварот не гарантуюць загадзя тэрміны, кампенсацыю або рашэнне па дзецях.

Бяспечны тэлефон і падтрымка блізкага чалавека

Гісторыя званкоў, агульны ўліковы запіс, паведамленні і геалакацыя могуць паказаць, што вы шукаеце падтрымку. Калі падазраяце кантроль прылады, пры магчымасці скарыстайцеся больш бяспечнай. Ачыстка гісторыі не прыбірае ўсе сляды і можа выклікаць падазрэнне. Загадзя абмяркуйце, калі можна тэлефанаваць, ці можна пакідаць галасавое паведамленне і называць установу. Удакладніце, што будзе, калі слухаўку возьме іншы чалавек. Асабістыя дакументы адпраўляйце толькі праз пацверджаны канал службы.

Калі дапамагаеце сябру або сваяку, спачатку спытайце, ці бяспечна гаварыць. Не паведамляйце нападніку, дзе знаходзіцца чалавек, і не арганізоўвайце сустрэчу з ім без згоды пацярпелага. Можна дапамагчы праверыць кантакты, дамовіцца пра прыём або знайсці медыцынскую падтрымку. Агульныя матэрыялы ёсць у беларускамоўным раздзеле сайта, але яны не замяняюць мясцовай прафесійнай дапамогі. Крыніцы правераныя 11 лістапада 2026 года; перад паездкай яшчэ раз пацвердзіце магчымасць прыёму.