การดูแลบุตรแบบแบ่งกันกับผู้ที่มีบุคลิกหลงตัวเอง: ควรยอมรับหรือไม่ และจะคัดค้านได้อย่างไร?

เมื่อถึงเวลาแยกทาง คำถามที่มักเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วคือ “ถ้าเราแบ่งกันดูแลลูกล่ะ?” การแบ่งกันดูแลลูกมักถูกมองว่าเป็นทางออกที่ยุติธรรมที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับเด็ก แต่หากอดีตคู่สมรสมีนิสัยหลงตัวเอง ความเป็นจริงก็ซับซ้อนกว่านั้น

คุณอาจสงสัยว่าควรยอมรับหรือไม่ การปฏิเสธจะส่งผลเสียต่อคุณในศาลหรือไม่ หรือจะโต้แย้งข้อตกลงการดูแลบุตรร่วมกันที่มีอยู่ซึ่งก่อให้เกิดความทุกข์ใจแก่บุตรของคุณได้อย่างไร บทความนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจได้ชัดเจนขึ้น แต่ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย

การดูแลบุตรแบบร่วมกันโดยสรุป

ในกฎหมายฝรั่งเศส เราพูดถึงเรื่องนี้มากกว่า การดูแลบุตรแบบร่วมกันเด็กจะอาศัยอยู่กับพ่อและแม่สลับกันตามตารางเวลาที่กำหนด (สัปดาห์หนึ่งอยู่กับพ่อ อีกสัปดาห์หนึ่งอยู่กับแม่) พ่อแม่ทั้งสองยังคงมีอำนาจปกครองบุตรด้วยกัน หมายความว่าพวกเขายังคงร่วมกันตัดสินใจเรื่องสำคัญเกี่ยวกับบุตร

Want to break free from this hold?

Discover the release + oil

พ่อแม่สามารถตกลงกันเรื่องการจัดที่อยู่อาศัยนี้ได้ หรือผู้พิพากษาศาลครอบครัวสามารถตัดสินใจได้ (ดูเอกสารข้อมูล) อำนาจปกครองของผู้ปกครองในกรณีที่พ่อแม่แยกทางกัน เว็บไซต์ service-public.fr นำเสนอทางเลือกต่างๆ และมีแบบฟอร์มสัญญาให้เลือกใช้

ผู้พิพากษาจะตัดสินโดยยึดหลักเสมอผลประโยชน์สูงสุดของเด็กในบรรดาองค์ประกอบที่นำมาพิจารณา ประมวลกฎหมายแพ่ง (มาตรา 373-2-11) ได้กล่าวถึงอย่างเด่นชัดถึงพฤติกรรมในอดีตของบิดามารดา ความรู้สึกที่แสดงออกโดยบุตร ความสามารถของบิดามารดาแต่ละฝ่ายในการเคารพสิทธิของอีกฝ่าย และการกดดันทางร่างกายหรือจิตใจ หรือความรุนแรงที่บิดามารดาฝ่ายหนึ่งกระทำต่ออีกฝ่ายหนึ่ง

เหตุใดการดูแลบุตรแบบแบ่งกันจึงเป็นปัญหาสำหรับคนที่มีบุคลิกหลงตัวเอง

การดูแลบุตรแบบแบ่งกันนั้นได้ผลดีเมื่อพ่อแม่สามารถสื่อสารกันได้ มีความไว้วางใจกันในระดับหนึ่ง และให้ความสำคัญกับบุตรมากกว่าความขัดแย้ง แต่หากพ่อแม่คนใดคนหนึ่งมีแนวโน้มเป็นคนหลงตัวเอง ก็จะเกิดปัญหาหลายประการขึ้น

มีการติดต่อกับอดีตแฟนอยู่ตลอด

การสลับไปมาระหว่างการเรียนและการทำงานทำให้ต้องมีการติดต่อสื่อสารบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นของที่ลืม การบ้าน นัดหมายทางการแพทย์ หรือกิจกรรมต่างๆ การปฏิสัมพันธ์แต่ละครั้งล้วนเป็นโอกาสที่จะเกิดความขัดแย้ง การตำหนิ หรือการบงการ

เด็กที่อยู่ตรงกลาง

พ่อแม่ที่ชอบบงการอาจใช้ลูกเป็นสื่อกลาง สอบถามเกี่ยวกับบ้านอีกหลัง ดูถูกเหยียดหยามต่อหน้าลูก หรือบีบบังคับให้ลูกเลือกข้าง ทำให้ลูกต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ความกดดันหนึ่งสัปดาห์จากสองสัปดาห์

แรงจูงใจที่บางครั้งอาจคลุมเครือ

พ่อแม่บางคนขอสิทธิ์ในการดูแลบุตรแบบร่วมกันด้วยความปรารถนาดีที่จะดูแลลูกอย่างแท้จริง ในขณะที่บางคนทำเช่นนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงการ “เสียสิทธิ์” ในการดูแลบุตร เพื่อลดค่าเลี้ยงดูบุตร หรือเพื่อรักษาอำนาจควบคุมอดีตคู่ครอง ในกรณีหลังนี้ เด็กอาจได้รับความเอาใจใส่น้อยลงเมื่ออยู่กับอดีตคู่ครอง

ปัญหาด้านการสื่อสารที่ขัดขวางการตัดสินใจร่วมกัน

การเลือกโรงเรียน การอนุมัติการทัศนศึกษา การนัดหมายติดตามผลทางการแพทย์ ทุกอย่างกลายเป็นการเจรจาต่อรอง หรือแม้แต่การต่อสู้ เราได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับแนวทางการสื่อสารที่เหมาะสมไว้ในบทความของเราแล้ว การเลี้ยงดูลูกร่วมกันกับผู้กระทำความรุนแรงที่มีบุคลิกหลงตัวเอง.

เราควรยอมรับการดูแลบุตรแบบแบ่งกันหรือไม่?

ไม่มีคำตอบเดียวที่ตายตัว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานการณ์ อายุของเด็ก พฤติกรรมของพ่อหรือแม่ฝ่ายอื่น และสิ่งที่คุณสามารถแสดงให้เห็นได้ คำถามบางข้ออาจช่วยให้คุณได้ไตร่ตรองถึงสถานการณ์นั้น

ก่อนการแยกทาง พ่อหรือแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งดูแลเด็กๆ จริงๆ หรือไม่?
มีการใช้ความรุนแรงใดๆ ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายหรือจิตใจ ระหว่างคู่สามีภรรยา หรือต่อเด็กๆ หรือไม่?
เด็ก ๆ ปลอดภัยและสงบหรือไม่เมื่ออยู่ที่บ้านของเขา?
บ้านอยู่ใกล้กันมากพอที่จะทำให้โรงเรียนและกิจกรรมต่างๆ ยังคงเหมือนเดิมหรือไม่?
เป็นไปได้หรือไม่ที่จะแลกเปลี่ยนข้อมูลขั้นต่ำเป็นลายลักษณ์อักษรโดยไม่ทำให้สถานการณ์บานปลาย?
เด็กๆ อายุเท่าไหร่? สำหรับเด็กเล็ก การสลับกันดูแลทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความมั่นคงเป็นพิเศษ

หากคำตอบหลายข้อทำให้คุณกังวลใจ คุณมีสิทธิ์ที่จะขอข้อตกลงทางเลือกอื่น เช่น การให้บุตรอาศัยอยู่กับคุณเป็นหลัก และให้บิดาหรือมารดาอีกฝ่ายมีสิทธิ์เยี่ยมบุตร นี่ไม่ใช่การกีดกันบุตรจากบิดาหรือมารดา แต่เป็นการเลือกกรอบการทำงานที่ให้การคุ้มครองสูงสุด

วิธีการคัดค้านหรือปฏิเสธการดูแลบุตรแบบร่วมกัน

การปฏิเสธสิทธิ์ในการดูแลบุตรแบบร่วมกันไม่ได้หมายความเพียงแค่การกล่าวว่า “เขาเป็นคนหลงตัวเองและวิปริต” ผู้พิพากษาไม่จำเป็นต้องตัดสินจากข้อมูลทางจิตวิทยา แต่ต้องพิจารณาจากผลประโยชน์สูงสุดของเด็กโดยอิงจากหลักฐานที่เป็นรูปธรรม

องค์ประกอบที่มีประโยชน์

ข้อความที่เขียน แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปไม่ได้ในการสื่อสาร การดูถูกเหยียดหยาม และการข่มขู่
ใบรับรอง ญาติ ครู อาจารย์ และผู้เชี่ยวชาญที่ได้สังเกตข้อเท็จจริงเฉพาะเจาะจง
ใบรับรองแพทย์ เพื่อคุณหรือเพื่อเด็กๆ
การร้องเรียนหรือรายงานของตำรวจ ยื่นเรื่องไปแล้ว
บันทึกเหตุการณ์ : ความล่าช้า การไม่ได้รับการรักษา การไม่มาตามนัด ข้อสังเกตที่รายงานโดยเด็ก

มาตรการที่ผู้พิพากษาสามารถสั่งได้

กระจัดกระจาย การสำรวจทางสังคมเพื่อประเมินสภาพความเป็นอยู่ภายในแต่ละครัวเรือน
กระจัดกระจาย ความเชี่ยวชาญทางจิตวิทยา พ่อแม่และลูกๆ;
‘sการได้ยินของเด็ก มีความสามารถในการพิจารณาไตร่ตรอง และสามารถร้องขอให้รับฟังความคิดเห็นได้
การดูแลบุตรแบบร่วมกัน บนพื้นฐานชั่วคราวในช่วงเวลาจำกัด ก่อนที่จะมีการตัดสินใจขั้นสุดท้าย

หากมีการตกลงเรื่องการดูแลบุตรแบบร่วมกันอยู่แล้ว และสถานการณ์เลวร้ายลง คุณสามารถยื่นคำร้องต่อศาลอีกครั้งเพื่อขอแก้ไข โดยต้องแสดงหลักฐานใหม่ประกอบด้วย

เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับขั้นตอนนี้ โปรดอ่านบทความของเรา การเลือกทนายความที่เหมาะสมเพื่อปกป้องตนเองจากการถูกกระทำทารุณโดยผู้ที่มีบุคลิกหลงตัวเอง et ชนะคดีในศาลต่อสู้กับคนที่มีบุคลิกหลงตัวเอง.

ในกรณีที่เกิดความรุนแรง

หากคุณหรือบุตรหลานของคุณเคยประสบกับความรุนแรง สถานการณ์จะแตกต่างออกไป ผู้พิพากษาศาลครอบครัวสามารถออกคำสั่งได้ คำสั่งคุ้มครองซึ่งรวมถึงการจัดเตรียมที่อยู่อาศัยของเด็กและเงื่อนไขสิทธิ์ในการเยี่ยมเยียน การเยี่ยมเยียนเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ในสถานที่ที่มีการดูแล โดยมีผู้เชี่ยวชาญอยู่ด้วย

แผ่น สิทธิในการเยี่ยมเยียนและการเข้าพัก นอกจากนี้ ยังควรทราบด้วยว่า เพื่อเป็นการคุ้มครองผู้เสียหาย ผู้พิพากษาอาจอนุญาตให้ผู้ปกครองไม่เปิดเผยที่อยู่ของตนได้

รายการตรวจสอบ: เตรียมไฟล์ของคุณให้พร้อม

ปรึกษาทนายความด้านกฎหมายครอบครัว โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยควรเป็นก่อนที่คุณจะยื่นข้อเสนอเป็นลายลักษณ์อักษรใดๆ
อย่าเซ็นสัญญาใดๆ ภายใต้แรงกดดันแม้จะเป็นฉบับร่างเบื้องต้นก็ตาม โดยที่ยังไม่ได้ตรวจทานแก้ไข
รวบรวมหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร : ข้อความ อีเมล จดหมาย โดยการบันทึกไว้ในโทรศัพท์ของคุณ
จดบันทึกประจำวันพร้อมระบุวันที่ ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเด็ก
ขอใบรับรอง สำหรับผู้ที่ได้เห็นเหตุการณ์นั้นๆ ด้วยตนเอง
ควรมีเอกสารทางการแพทย์รับรอง ไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ ต่อสุขภาพของคุณหรือของเด็กๆ
จงตั้งใจจดจ่ออยู่กับเด็ก ในงานเขียนของคุณและต่อผู้ฟัง: ความต้องการของเขา ความปลอดภัยของเขา ความมั่นคงของเขา
ค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับความช่วยเหลือทางกฎหมาย หากคุณมีทรัพยากรจำกัด

สิ่งที่เด็กๆ ได้พบเจอในช่วงเวลาที่สลับกันไป

นอกเหนือจากกรอบกฎหมายแล้ว จงสังเกตลูกๆ ของคุณ พวกเขาคือผู้ที่เผชิญกับสถานการณ์การสลับสิทธิ์การดูแลลูกในแต่ละวัน และปฏิกิริยาของพวกเขานั้นเป็นตัวบ่งชี้ที่มีค่า

พวกเขากลับมาจากบ้านของอีกฝ่ายด้วยท่าทีเครียด โกรธ เก็บตัว หรือตรงกันข้ามคือสงบ?
พวกเขาประสบปัญหาการนอนไม่หลับ ปวดท้อง หรือผลการเรียนตกต่ำในช่วงเปลี่ยนสัปดาห์หรือไม่?
พวกเขาได้รายงานถึงคำพูดดูหมิ่นเหยียดหยามคุณ หรือคำถามที่ถามซ้ำๆ เกี่ยวกับชีวิตของคุณหรือไม่?
พวกเขากำลังแสดงออกถึงความกลัว หรือว่าพวกเขาปฏิเสธที่จะไปโดยไม่สามารถอธิบายเหตุผลได้?

อย่าซักถามหรือขอให้พวกเขาเลือก ฟังพวกเขา ปลอบโยนพวกเขา และจดบันทึก หากความทุกข์ของพวกเขายังคงอยู่ นักจิตวิทยาเด็กสามารถช่วยให้พวกเขาแสดงออกถึงสิ่งที่พวกเขากำลังประสบอยู่ และมุมมองทางวิชาชีพของพวกเขาสามารถช่วยให้เข้าใจสถานการณ์ได้ดียิ่งขึ้น

ข้อกล่าวหาเรื่องการกีดกันทางความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก

พ่อแม่ที่มีนิสัยชอบบงการมักจะกล่าวหาอีกฝ่ายว่า “กีดกันลูกจากพ่อแม่” ทันทีที่ลูกแสดงท่าทีไม่เต็มใจที่จะไปบ้านของตน การพลิกผันเช่นนี้อาจทำให้สถานการณ์ไม่มั่นคงอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณเป็นฝ่ายที่ปกป้องลูกอยู่

เพื่อเตรียมความพร้อม โปรดอ่านบทความของเราเกี่ยวกับเรื่องนี้ การกีดกันทางความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกโดยคนวิปริตหลงตัวเองและสำหรับเคล็ดลับในชีวิตประจำวัน โปรดดูบทความของเรา ปกป้องลูกสาวของฉันจากพ่อที่เป็นโรคหลงตัวเอง สามารถช่วยคุณได้.

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องส่งเสริมความผูกพันระหว่างเด็กกับพ่อหรือแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างเห็นได้ชัดเมื่อไม่มีอันตราย และต้องบันทึกข้อเท็จจริงอย่างละเอียดถี่ถ้วนเมื่อมีอันตรายเกิดขึ้น นี่คือวิธีที่ดีที่สุดในการปกป้องตนเองจากการกล่าวหาประเภทนี้

คำถามที่พบบ่อย

ผู้พิพากษาจะตัดสินให้มีการดูแลบุตรแบบแบ่งกันโดยอัตโนมัติหรือไม่?

ไม่ค่ะ การดูแลบุตรแบบแบ่งกันเป็นเพียงหนึ่งในหลายทางเลือกเท่านั้น ผู้พิพากษาจะตัดสินโดยพิจารณาจากผลประโยชน์สูงสุดของเด็ก โดยคำนึงถึงข้อมูลในแต่ละกรณีด้วย

การปฏิเสธสิทธิ์ในการดูแลบุตรแบบร่วมกันอาจส่งผลเสียต่อฉันหรือไม่?

การปฏิเสธอย่างมีเหตุผล โดยคำนึงถึงเด็กเป็นสำคัญและมีหลักฐานที่ชัดเจนสนับสนุนนั้นไม่ใช่ปัญหา สิ่งที่อาจเป็นอันตรายคือการทำให้เกิดความรู้สึกว่าต้องการกีดกันผู้ปกครองอีกฝ่ายโดยไม่มีเหตุผล

เด็กสามารถแสดงความคิดเห็นได้เมื่ออายุเท่าไหร่?

ไม่มีการกำหนดอายุขั้นต่ำตามกฎหมาย เด็กทุกคนที่มีความสามารถในการใช้วิจารณญาณสามารถขอให้ผู้พิพากษาพิจารณาความคิดเห็นของตนได้ ผู้พิพากษาจะพิจารณาความคิดเห็นของเด็ก แต่ผู้พิพากษาจะไม่เป็นผู้ตัดสินใจเพียงผู้เดียว

สามารถยกเลิกข้อตกลงเรื่องการดูแลบุตรร่วมกันที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ได้หรือไม่?

ใช่ค่ะ หากมีข้อมูลใหม่เกิดขึ้น (เช่น การย้ายที่อยู่ สถานการณ์เลวร้ายลง หรือเด็กได้รับความทุกข์ทรมาน) คุณสามารถขอให้ผู้พิพากษาแก้ไขคำตัดสินได้

ในการสรุป

การดูแลลูกร่วมกันไม่ได้ดีหรือแย่ในตัวมันเอง แต่หากเป็นกรณีที่อดีตคู่สมรสมีบุคลิกแบบหลงตัวเอง ควรพิจารณาอย่างรอบคอบ โดยเน้นที่ว่าการดูแลแบบนั้นจะปกป้องลูกหรือจะยืดเยื้อความขัดแย้งออกไป บทบาทของคุณคือการนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างใจเย็นและสนับสนุนการจัดสรรการดูแลที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับลูกของคุณ

ขั้นตอนเหล่านี้ค่อนข้างยากลำบาก หากคุณต้องการความช่วยเหลือเพื่อให้ใจเย็นและเรียกความมั่นใจกลับคืนมา คุณสามารถค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่นี่ ให้การสนับสนุนเหยื่อของการถูกทำร้ายจากผู้ที่มีบุคลิกหลงตัวเอง.

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้นและไม่สามารถใช้แทนคำแนะนำทางกฎหมายได้ โปรดปรึกษาทนายความหรือองค์กรช่วยเหลือเหยื่อสำหรับสถานการณ์เฉพาะของคุณ ในกรณีที่เกิดอันตราย: โทร 3919 (ศูนย์ข้อมูลความรุนแรงต่อสตรี), 17 หรือ 112; สำหรับเด็กที่ตกอยู่ในอันตราย โทร 119